Firmy Sanofi i Regeneron ogłosiły rejestrację leku Praluent® (alirokumab)
28 września b.r. firmy Sanofi i Regeneron Pharmaceuticals, Inc. poinformowały, że Komisja Europejska dopuściła do obrotu preparat Praluent® (alirokumab) stosowany w leczeniu wysokiego stężenia tzw. złego cholesterolu, nazywanego cholesterolem frakcji lipoprotein o niskiej gęstości (LDL) u wybranych dorosłych pacjentów z hipercholesterolemią.

Preparat Praluent jest jedynym inhibitorem PCSK9 (proproteinowej konwertazy subtylizyny/keksyny typu 9) zatwierdzonym przez Komisję Europejską, który jest dostępny w dwóch dawkach początkowych, w postaci pojedynczych wstrzyknięć o objętości 1 mililitra (75 mg i 150 mg) przeznaczonych do stosowania raz na dwa tygodnie, oferujących dwie dawki o różnej sile działania. Preparat Praluent będzie dostępny w gotowych do użycia wstrzykiwaczach, zawierających pojedynczą dawkę, którą pacjenci będą podawali samodzielnie.
„Dostępność preparatu Praluent w dwóch dawkach o różnej mocy umożliwia elastyczność dawkowania. W praktyce klinicznej umożliwi to lekarzom dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb pacjentów w zakresie obniżania stężenia cholesterolu LDL”, powiedział dr n. med. Michel Farnier z Point Medical w Dijon we Francji. „W badaniach fazy 3 u większości pacjentów, u których rozpoczęto leczenie preparatem Praluent w niższej dawce 75 mg, udało się osiągnąć docelowe stężenie cholesterolu LDL i utrzymano leczenie oparte na tej dawce przez cały okres oceny.”
Komisja Europejska zatwierdziła preparat Praluent do stosowania w leczeniu dorosłych pacjentów z pierwotną hipercholesterolemią (heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną [HeFH] i nierodzinną) lub mieszaną dyslipidemią, jako uzupełnienie diety: a) w skojarzeniu ze statyną lub ze statyną i innymi lekami hipolipemizującymi u pacjentów, u których nie jest możliwe osiągnięcie docelowych wartości stężenia cholesterolu LDL, pomimo stosowania maksymalnej tolerowanej dawki statyny lub b) w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami hipolipemizującymi u pacjentów, którzy nie tolerują statyn lub u których stosowanie statyn jest przeciwwskazane. Wpływ preparatu Praluent na chorobowość i śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych nie został jeszcze określony.
Wysokie stężenie cholesterolu stanowi poważny problem zdrowotny w Europie. Zgodnie z danymi Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), wysokie stężenie cholesterolu występuje z największą częstotliwością na osobę w Europie (54%), a następnie w regionie WHO Ameryki Północnej i Południowej (48%). Wysokie stężenie cholesterolu LDL jest zasadniczym czynnikiem ryzyka chorób układu krążenia, które nadal stanowią główną przyczynę zgonów na świecie. Niestety, mimo leczenia zgodnego z aktualnymi standardami, obejmującego stosowanie statyn i/lub innych leków hipolipemizujacych, u wielu Europejczyków, w tym u osób z HeFH, wysokim ryzykiem sercowo
naczyniowym i/lub osób z nietolerancją statyn w wywiadzie, nie udaje się osiągnąć kontroli cholesterolu LDL. U niektórych z tych pacjentów potrzebne są dodatkowe formy leczenia, które umożliwiłyby większą redukcję stężenia cholesterolu.
„W naszym programie badań klinicznych skupiliśmy się na pacjentach z największymi niezaspokojonymi potrzebami, z których większość była leczona maksymalne tolerowanymi dawkami statyn i/lub innych leków hipolipemizujących,” powiedział dr Olivier Brandicourt, Dyrektor Generalny firmy Sanofi. To wielki sukces, że u większości z tych pacjentów, w przeważającym odsetku z wysokim stężeniem cholesterolu LDL utrzymującym się pomimo leczenia innymi lekami hipolipemizującymi, udało się osiągnąć docelową wartość stężenia cholesterolu LDL w ciągu kilku tygodni od włączenia preparatu Praluent do stosowanego u nich leczenia.
Komisja Europejska wydała decyzję o dopuszczeniu preparatu do obrotu na podstawie danych z 10 kluczowych badań 3fazy ODYSSEY, z czego pięć przeprowadzono w porównaniu do placebo, a pięć w porównaniu do ezetymibu. Dane wykazały spójne istotne obniżenie stężenia cholesterolu LDL dla preparatu Praluent w porównaniu z placebo oraz z ezetymibem, przy dołączaniu go do standardowego leczenia obejmującego stosowanie maksymalnych tolerowanych dawek statyn. We wszystkich badaniach osiągnięto główny punkt końcowy dotyczący skuteczności, wykazując znamiennie większą redukcję stężenia cholesterolu w stosunku do stężenia wyjściowego w 24. tygodniu w porównaniu z placebo oraz z ezetymibem. W badaniach z kontrolą placebo, w grupie leczonej preparatem Praluent stężenie cholesterolu LDL w 24 tygodniu obniżyło się w stosunku do stężenia wyjściowego średnio o 46 do 61%. W badaniach z kontrolą ezetymibu, w grupie leczonej preparatem Praluent dołączonym do podstawowej terapii statynami, średnia zmiana stężenia cholesterolu LDL w stosunku do stężenia wyjściowego wyniosła 51% w 24 tygodniu. W badaniach ze stosowaniem ezetymibu, w których wzięli udział pacjenci niestosujący statyn, stężenie cholesterolu LDL w stosunku do stężenia wyjściowego zmniejszyło się średnio o 45 do 47% w 24 tygodniu. Ponadto u znamiennie większej liczby pacjentów z grupy otrzymującej preparat Praluent udało się osiągnąć stężenie cholesterolu LDL niższe niż 70 mg/dl (< 1,81 mmol/l) w porównaniu z placebo oraz z ezetymibem w 12 i 24 tygodniu.
„Z przyjemnością przekazujemy preparat Praluent europejskim pacjentom, u których konieczne jest dalsze obniżanie stężenia cholesterolu LDL,” powiedział dr n. med. Leonard S. Schleifer, założyciel, Prezes i Dyrektor Generalny firmy Regeneron. „Niniejsza decyzja o dopuszczeniu do obrotu jest efektem niezwykle ciężkiej pracy naszych innowacyjnych naukowców, którzy odkrycie z dziedziny genetyki przekształcili w ważny, nowy lek, jak również pracy tysięcy zaangażowanych badaczy i pacjentów uczestniczących w badaniach.”
W ośmiu badaniach pacjenci przyjmowali preparat Praluent początkowo w dawce 75 mg raz na dwa tygodnie, po czym zwiększano im dawkę do 150 mg raz na dwa tygodnie w 12 tygodniu, o ile było to konieczne dla osiągnięcia docelowej wartości stężenia cholesterolu LDL określonego w protokole. U pacjentów stosujących preparat Praluent początkowo w dawce 75 mg raz na dwa tygodnie, odnotowano zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL w stosunku do stężenia wyjściowego średnio o 44,5 do 49% w 12 tygodniu. U większości pacjentów docelowe stężenie cholesterolu LDL udało się osiągnąć przy stosowaniu dawki 75 mg i utrzymano u nich leczenie w tą dawką. W dwóch innych badaniach, w których pacjenci stosowali preparat Praluent początkowo w dawce 150 mg raz na dwa tygodnie, redukcja stężenia cholesterolu LDL w stosunku do stężenia wyjściowego wyniosła średnio 63% w 12. tygodniu. W badaniu ODYSSEY LONG TERM, największym jak dotąd badaniu 3fazy, prowadzonym z kontrolą placebo ,oceniającym preparat Praluent, obniżone stężenia cholesterolu LDL utrzymywały się przez 78 tygodni.
Zdolność obniżania przez preparat Praluent częstotliwości występowania poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych jest poddawana ocenie w prowadzonym aktualnie badaniu ODYSSEY OUTCOMES, którego wyniki spodziewane są w 2017 r. W określonych z góry analizach końcowych badania ODYSSEY LONG TERM poważne zdarzenia sercowo-naczyniowe, potwierdzone po weryfikacji, odnotowano u 1,7% pacjentów z grupy otrzymującej preparat Praluent i u 3,3% pacjentów z grupy placebo. Ryzyko względne zostało obliczone w ramach analizy post-hoc; HR = 0,52 (95-proc. CI, 0,31 do 0,90). W określonych z góry analizach zbiorczych badań 3 fazy poważne zdarzenia sercowonaczyniowe odnotowano u 1,6% pacjentów z grupy otrzymującej preparat Praluent i 1,8% pacjentów z grupy kontrolnej obejmującej zarówno placebo, jak i ezetymib (HR = 0,81; 95-proc. CI, 0,52 do 1,25).
Śmiertelność z dowolnych przyczyn we wszystkich badaniach 3 fazy wyniosła 0,6% w grupie przyjmującej preparat Praluent i 0,9% w grupie kontrolnej, przy czym w większości przypadków główną przyczyną zgonu były zdarzenia sercowo-naczyniowe.
W badaniach klinicznych preparat Praluent był generalnie dobrze tolerowany, przy akceptowalnym profilu bezpieczeństwa. Reakcje w miejscu wstrzyknięcia, w tym rumień/zaczerwienienie, świąd, obrzęk lub ból/tkliwość, były ograniczone do miejsca wykonana wstrzyknięcia, należały do najczęściej zgłaszanych zdarzeń niepożądanych (6% w grupie otrzymującej preparat Praluent wobec 4% w grupie placebo) w badaniach klinicznych. Większość reakcji w miejscu wstrzyknięcia miała charakter przemijający i łagodny. Wskaźnik przerywania leczenia z powodu reakcji w miejscu wstrzyknięcia był zbliżony w obu grupach (0,2% w grupie otrzymującej preparat Praluent i 0,3% w grupach kontrolnych). Do innych częstych zdarzeń niepożądanych odnotowanych częściej w grupie otrzymującej preparat Praluent niż w grupie placebo należały objawy przedmiotowe i podmiotowe ze strony górnych dróg oddechowych oraz świąd.
W lipcu firmy ogłosiły, że preparat Praluent zatwierdzono do stosowania w Stanach Zjednoczonych jako lek dodany do diety i leczenia statynami w maksymalnych tolerowanych dawkach u osób dorosłych z HeFH lub klinicznie jawną miażdżycą układu sercowo-naczyniowego (ASCVD), które wymagają dodatkowego obniżenia stężenia cholesterolu LDL. Nie określono jeszcze wpływu preparatu Praluent na chorobowość i śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych.
Źródło: informacja prasowa
Fot. freeimages.com